Jákvæðni skiptir máli!   Dag einn bað kennari nemendur sína að skrifa nöfn bekkjarfélaganna á blað.  Þeir áttu að skrifa eitt nafn í hverja línu og hafa auða línu á milli. Síðan bað hún nemendur sína að hugsa um það besta um hvern og einn og skrifa það fyrir neðan nafnið. Þegar nemendur fóru úr tíma skiluðu þau blöðunum til  kennarans sem fór með þetta heim og bjó til lista yfir hvern nemanda og  safnaði saman því sem bekkjarfélagarnir höfðu skrifað.  Síðan fengu nemendurnir þetta í hendurnar daginn eftir. Þegar þeir lásu  þetta urðu þeir hissa á öllu því jákvæða sem bekkjarfélagarnir höfðu  skrifað. Þeir höfðu ekki gert sér grein fyrir að þeir skiptu svona miklu  máli. Kennarinn vissi ekki hve mikið nemendurnir ræddu þetta sín á milli eða við foreldrana en þetta hafði tilætlaðan árangur. Nemendurnir urðu ánægðari með sig og aðra í bekknum, þeim leið betur. Lífið hélt áfram. Mörgum árum seinna lést einn nemendanna sem hét Magnús og kennarinn ákvað að vera viðstaddur jarðarförina. Einn vinur hins látna gekk til hennar og  spurði hvort hún hefði verið kennarinn hans og sagði að Magnús hefði talað mikið um hana. Foreldrar hins látna komu einnig til hennar og vildu sýna  henni svolítið. Þau höfðu fundið samanbrotið blað í veski Magnúsar og var það listinn með öllu jákvæðu atriðunum frá bekkjarfélögunum sem kennarinn  hafði fengið honum fyrir mörgum árum. "Þakka þér fyrir að gera þetta,því eins og þú sérð þá skipti þetta hann miklu máli" sagði móðir Magnúsar. Fyrrum bekkjarfélagar tóku undir það og sögðu að þessi listi hefði fylgt þeim öllum gegnum lífið og skipt þá mjög miklu máli. Þetta var eitt af Því sem þeim þótti vænst um. Þegar gamli kennarinn heyrði þetta settist hún niður og grét, bæði syrgði hún Magnús og svo var hún hrærð yfir því að hafa snert nemendur sína með þessu uppátæki. Flest okkar hegðum við okkur þannig eins og að við höfum gleymt því að lífið endar einn góðan veðurdag. Enginn okkar veit hvenær sá dagur verður. Þess vegna bið ég þig að segja við þá sem þér þykir vænt um hvað þeir séu þér mikilvægir og eigi sérstakan stað í hjarta þér. Gerðu það oft áður en það  verður of seint. Eitt af því sem þú getur gert er að senda þetta áfram. Ef þú gerir það ekki þá hefur þú misst af tækifæri til þess að gera eitthvað gott fyrir þá sem eru þér mikilvægir. Ef þú hefur fengið þetta bréf þá er það af því að einhverjum þykir vænt um þig og að alla vega einni persónu finnst þú vera mikilvæg/ur. Sendu þetta áfram. Sýndu að þér er annt um vini þína. Mundu að þú uppskerð eins og þú sáir. Mundu að þú ert mikilvægur einhverjum. Vona að dagurinn verði þér finn og sérstakur því þú skiptir miklu máli!

Dhhhaaaaa....  já nú brá einhverjum   komið nýtt blogg..... hahaha

en hef bara ekkert að segja:(

Dag einn fór maður nokkur út í garðinn sinn og sá að það var górilla uppi
í einu af trjánum hans. Hann stökk strax inn aftur og hringdi í
dýragarðinn. Dýragarðsmenn lofuðu að senda strax górillusérfræðing á
staðinn.
Stuttu seinna kom maður á staðinn á gömlum pallbíl. Hann kom út með stórt
prik, handjárn og haglabyssu. Á eftir honum kom mjög illilegur hundur.
"Hvað á þetta nú að þýða?" spurði húseigandinn.
"Ert þú ekki sá sem er með górillu uppi í tré?" var svarið.
"Jú, en til hvers er allt þetta dót?"
"Sko... Ég klifra upp í tréð með þetta prik. Ég pota því í apann þangað
til hann dettur niður úr trénu. Þegar hann gerir það stekkur hundurinn til
og bítur hann í eistun. Þegar apinn krossleggur handleggina til að verja
sig, þá setur þú handjárninn á hann og þar með höfum við náð í górillu."
"Allt í lagi, en til hvers er haglabyssan?"
"Já, sko... hún er til staðar ef ég dett úr trénu fyrst. SKJÓTTU ÞÁ
HELVÍTIS HUNDINN ! !"

Fór að hugsa í gær að núna eru komin eða að verða 2 ár síðan ég skipti strákonum mínum úr skóla hér á Akureyri útaf einhelti sjá yngsti varð fyrir svo miklu einhelti í þessum umrædda skóla ekki bara frá nemendum heldur einum kennara svo maður fer  að velta því fyrir sér hvað komast kennarar upp með ......Garðar sjá yngri kemur til mín og segir mamma þessi kennari er ekki góður við mig ég fer að tala við hann Garðar og fá eitthvað útúr hönum hvað hann sé að meina þá kemur í hönum hann er alltaf að öskra á mig og skamma mig fyrir ekki neitt ég fer svo og tala við kennara hans Garðars og bið hana að skoða þetta hvort að það sé einhver fótur í þessu sem Garðar sé að tala um á þessum tíma var ég að vinna í sjoppu hér í þorpinu sem er að vísu ekki starfandi lengur því miður en svona er lífið..........................

Kennarinn segir að það sé ekkert að gerast svo ég hætti að hugsa um hvað Garðar sagði mér en hafði þetta alltaf bakvið eyrað svo kemur ein kona sem ég þekki vel til og hún veit hver Garðar er og hún  segir Silla ég þarf að tala við þig ég bara nú hvað gerði ég núna hún var svo allverugefin við fórum inn á kaffistófu í vinunni hjá mér og hún sagði mér svo hvað hafi skeð að hún hafi verið að vinna í um daginn og þessi umræddi kennari hefði líka verið að vinna þá kom það í ljós að kennarinn var að vinna á kveldin líka á öðrum stað hér á Akureyri sem er ekkert athugunarvert við það nema  konurnar á þessum vinnu stað fara að tala um einhelti og hvað það er mikið um einhelti þá kemur í þessum kennara  sem umverið er að ræða það er sko ekkert einhelti í skólanum þar sem ´eg er að vinna í nú segir konan sem sagði mér frá þessu og rætt var um hvernig einhelti væri í skólum og þessi umræddi kennari fór að tala um nokkra krakka í skólanum hjá sér og ekki hætti hún þar hún sagði svo þeir heita Garðar Smári og taldi svo upp 3 enn sem ekki eru nefndir að nafni hér þessi kona sem sagði mér frá þessu fór svo að spyrja hana hvort hún gerði sér grein fyrir því hvað hún væri að gera með því að nefna nöfnin á strákunum nei hvað meinar þú ég er bara að sega ykkur frá sko þessir strákar og aðallega Garðar Smári þér bjóða sko upp á að verða lagðir í einhelti ......

Svo varð bara hljóð á þessum vinnustað nema konan sem kom til mig sagði fyrir gefðu það biður eingin upp á að verða fyrir einhelti jú helt konan áfram og ekki stoppar hún hún helt áfram að tala með nöfnum strákana .....

Svo kemur það í ljós að þessi kennari er búin að vinna lengi í þessum skóla og ekki er sagan falleg af henni og fékk og margir komu til mín gamlir nemendur sem hún hefur kennt og sögurnar versnuðu bara ég sór svo og reyndi að tala við skólastjórann í þessum skóla og fleira fólk var með í myndinni alltaf kom hún kannast bara ekkert við að hafa sagt þetta og endaði með því að konan sem kom til mig kom með mér á fund skólastjórans en vitið menn ekkert var gert mín fór brjáluð niður á skóladeild og kærði kennarann en vitið menn ekkert gerðist

Svona gekk þetta fram og aftur eingin svo frá neinum og eingin gerði neitt .......

Garðar kom heim frekar ósáttur og reiður var hættur að vilja fara í skólann ég þurfti að aka stráknum upp götuna sem maður er hvað 5 mínútur að labba en ekki glaðnaði yfir barninu mínu þetta fór bara á verri veg á endanum mætti ég aftur brjáluð á fund skólastjóra og missti mig við hann sagði hönum að hann væri ekki starfi sínu vaxin og ætti að fara að finna sér nýtt starf og svona helt ég áfram ætla ekki að nefna það hér hvað ég sagði en það skal ég lófa var ekki farlegt en mælirinn var orðin fullur á endanum sagði ég að báðir strákarnir koma ekki aftur í þennan skóla og ég stóð við það eða 4 víkum seinna voru báðir strákarnir komnir í nýjan skóla og þessi skóli sem þeir eru báðir í veit allt um hvað gekk á og hvernig var komið fram við þá en að hugsa sér hvað allvarlegt þetta var þá er þessi umræddi kennari en við störf og ekki sé ég eftir að hafa bara farið því en eru á reyki einhelti og vesen á þessum skóla og sami skjólastjóri en við völd ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,en maður veltir fyrir sér hvað þarf þetta að fara langt svo að kennari missi vinnuna sína og að einhelti stoppi eða maður fá svör  í þessum bæ ,,,Garðar Smári er með ADHD og thurett en það er eingin afsökun að hann bjóði upp á einhelti og að fólk láti svona útúr sér og komist upp með þetta það skil ég bara ekki ,,,,,,,,,

En munið að elska hvern einasta dag og elska alla í kringum ykkur ...............

 

Já ekkert að frétta héðan eða voða lítið vorum að koma heim af Karate æfingu voða flott

Að sjá hvað þeim fer fram Hera var duglegri að vera með í dag held að þetta sé að koma hjá henni eða vonandi heldur hún svona áfram eins og í dag,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

 

En ég og Kubbur við fórum í labbitúrinn okkar í morgun frekar kalt 13 stiga frost en við leitum það ekkert stoppa okkur við fórum upp í fjall á bílnum og svo tók labbið við uppávið

Kubbi finnst það æði því þá er hann bara laus og missir sig í að hlaupa en hann passar að fara nú ekkert of langt frá manni sem er bara frábært hjá hönum og svo er ekkert mál að kalla á hann og þá kemur vinurinn bara til mans en vá best að fara ath með stelpuna hún henti sér í bað voða hressandi eftir svona æfingar svo er að taka til matinn og henda sér svo í vinnuna en kveð núna BÆBÆBÆBÆBÆBÆBÆBBÆBÆBÆBÆBÆBÆBÆÆBÆBÆBBÆBÆBÆ

Hugsaðu þig 2svar um áður en þú færð þér hund!!!

Hvernig gastu gert þetta?"

Þegar ég var hvolpur, skemmti ég þér með skrípalátum og fékk þig til að hlæja. Þú kallaðir mig barnið þitt, og þrátt fyrir nokkra nagaða skó og ónýta púða, varð ég besti vinur þinn.Í hvert skipti sem ég var "óþekk", hristir þú höfuðið og spurðir: ?hvernig gastu gert þetta??- en svo brostir þú og veltir mér á bakið til að klóra mér á maganum. Að gera mig húsvana tók aðeins lengri tíma en það átti að gera, þú varst svo upptekinn, en við unnum að því saman. Ég man þær nætur þegar ég kúrði hjá þér uppi í rúmi og hlustaði á játningar þínar og leynda drauma, og ég hélt að lífið gæti ekki verið fullkomnara. Við fórum í langa göngutúra og skokkuðum í almenningsgarðinum, bílferðir, keyptum ís (ég fékk bara að borða brauðformið því þú sagðir að ís væri ekki góður fyrir hunda), og ég lagði mig í sólinni og beið eftir því að þú kæmir heim í lok dagsins. .
Smám saman fórstu að vera meira í vinnunni og eyða meiri tíma í starfsframa þinn, og meiri tíma í að leita þér að maka. Ég beið eftir þér þolinmóð, og huggaði þig í ástarsorgum og vonbrigðum, skammaði þig aldrei fyrir lélegar ákvarðanir, og hoppaði af gleði í hvert skipti sem þú komst heim og þegar þú varðst ástfanginn. Hún, sem er nú konan þín, er ekki hundamanneskja- samt bauð ég hana velkomna inn á heimili okkar, reyndi að sýna henni ástúð og hlýddi henni. Ég var ánægð vegna þess að þú varst ánægður. Svo komu börnin og ég var alveg jafn spennt og þú. Ég var agndofa yfir því hvað þau voru bleik, hvernig þau lyktuðu, og ég vildi hugsa um þau eins og þau væru mín eigin. En hún og þú höfðu áhyggjur af að ég gæti meitt þau, og ég eyddi mest öllum mínum tíma lokuð inni í öðru herbergi eða í hundabúri. Mikið langaði mig til að elska þau en ég varð ?fangi ástarinnar?. Þegar þau stækkuðu varð ég vinkona þeirra. Þau hengu í feldinum mínum og toguðu sig upp á völtum fótum, potuðu í augun á mér, grandskoðuðu eyrun mín, og kysstu mig á trýnið. Ég elskaði allt í sambandi við þau og snertingu þeirra, því þín snerting var svo sjaldgæf núorðið, og ég hefði varið þau með lífi mínu ef ég hefði þurft þess. Ég laumaðist upp í rúmið þeirra og hlustaði á áhyggjur þeirra og leynda drauma, og við biðum saman eftir að heyra í bílnum þínum í innkeyrslunni. .
Einu sinni var það svo að ef fólk spurðir hvort þú ættir hund, þá sýndir þú þeim mynd af mér sem þú varst með í veskinu og sagðir sögur af mér. Síðustu ár svaraðir þú bara já og breyttir um umræðuefni. Ég breyttist frá ?hundinum þínum? í ? bara hundur?, og allur kostnaður varðandi mig fór í taugarnar á þér. Nú bauðst þér ný vinna í annarri borg, og þú og þau fluttuð í íbúð þar sem ekki má vera með gæludýr. Þú tókst rétta ákvörðun fyrir ?fjölskyldu? þína, en einu sinni var ég eina fjölskylda þín..
Ég var yfirspennt yfir bíltúrnum þangað til við komum að ?dýra-skýlinu?. Það lyktaði af hundum og köttum, af ótta og vonleysi. Þú fylltir út eyðublöð og sagðir:? Ég veit að þið finnið gott heimili fyrir hana?. Þau andvörpuðu og gáfu þér vonleysislegt augnaráð. Þau vita hvað bíður miðaldra hunds, jafnvel þó hann sé með ættbók. Þú varðst af rífa son þinn lausan frá hálsólinni minni á meðan hann hrópaði: ? nei pabbi, gerðu það! Ekki láta þau taka hundinn minn!? og ég hafði áhyggjur af honum, og hvaða lexíur þú hafðir kennt honum um vináttu og tryggð, um ást og ábyrgð, og um virðingu fyrir öllu lífi. Þú kvaddir mig með klappi á kollinn, forðaðist að horfa í augun á mér, og kurteisislega afþakkaðir að taka hálsólina mína og tauminn með þér. Þú hafðir takmarkaðan tíma og það átti einnig við um mig núna. Eftir að þú fórst sögðu konurnar tvær að þú hefðir líklega vitað fyrir nokkrum mánuðum að þú þyrftir að flytja en reyndir ekkert til að finna gott heimili handa mér. Þær hristu höfðuðið og sögðu hvernig gastu gert þetta??.
Þær reyna að sinna okkur hérna í skýlinu eftir bestu getu en það er alltaf mikið að gera. Þær gefa okkur að borða, auðvitað, en ég missti matarlystina fyrir mörgum dögum. Í fyrstu, í hvert skipti sem einhver fór framhjá búrinu mínu, hljóp ég að hurðinni og vonaði að það væri þú, að þú hefðir skipt um skoðun, að þetta væri allt saman slæmur draumur.. eða ég vonaði að þetta væri að minnsta kosti einhver sem stæði ekki á sama og myndi kannski bjarga mér. Þegar ég sá að ég gat ekki keppt við litlu hvolpana, sem vissu ekkert hver örlög þeirra yrðu, bakkaði ég aftur í eitt hornið og beið..
Ég heyrði fótatak hennar þar sem hún kom að sækja mig í lok dagsins, og ég rölti við hliðina á henni inn ganginn inn í aðskilið herbergi. Óþægilega hljótt herbergi. Hún setti mig upp á borð og nuddaði á mér eyrun og sagði mér að hafa ekki áhyggjur. Hjarta mitt barðist ótt og títt af kvíða um hvað myndi gerast, en ég fann líka fyrir smá létti. Takmarkaður tími fanga ástarinnar var búinn. Eins og ég er að eðlisfari, þá hafði ég meiri áhyggjur af henni. Byrðin sem hún þarf að bera, og ég veit það, á sama hátt og ég þekkti hvert geðbrigði þitt. Hún setti varlega æðaklemmu á framlöppina mína og tár rann niður kinn hennar. Ég sleikti hönd hennar á sama hátt og ég gerði þegar ég reyndi að hughreysta þig fyrir mörgum árum. Hún stakk nálinni varlega í æðina mína. Þegar ég fann stunguna og kaldann vökvann æða í gegnum líkama minn, lagðist ég syfjuð niður og mumlaði: ?Hvernig gastu gert þetta??. Hún sagðimér þykir þetta svo leitt?, kannski vegna þess að hún skyldi hundamálið mitt. Hún faðmaði mig og útskýrði í fljótu bragði að það væri hennar vinna að sjá til þess að ég færi á betri stað, á stað þar sem ég væri ekki hunsuð, misþyrmt eða yfirgefin, eða þyrfti að verja mig -stað þar sem er ást og ljós- staður sem er svo mikið frábrugðinn þessari jörð. Með síðustu orku minni reyndi ég að dilla skottinu mínu og láta hana sjá að þegar ég sagði ?hvernig gastu gert þetta??, þá var ég ekki að beina því að henni. Það varst þú, minn ástkæri húsbóndi, sem ég var að hugsa um. Ég mun hugsa til þín og bíða eftir þér að eilífu. Ég vona að allir sem þú kynnist í þínu lífi muni sýna þér jafn mikla tryggð og ég.

Úff hvað þetta er sorglegt

Að eiga hund er mikil ábyrgð og ætti ekki að taka létt.
Ef þú ætlar að fá þér hund, fáðu þér þá hund til að eiga næstu 10-12 árin ef þú getur það ekki þá hefur þú ekkert við hund að gera. Það er ekki gott að gera hundinum það að fá sér hann sem hvolp og eiga hann í smátíma og auglýsa hann annað hvort gefins eða til sölu.
Í sumum tilvikum fer það alveg með sálarlíf þeirra .
Hafðu þetta í huga!!!!

 

Þegar ég var yngri, vóg ég nokkrum kílóum minna.
Ég þurfti aldrei að halda maganum inni þegar ég fór í þröngan kjól.

En nú, þegar ég er orðin eldri, hefur líkami minn brotist til frelsis. Og um þann hluta hans sem einu sinni var mitti, eru þægileg teygjanleg efni.

Ítölsku skórnir þurfa að vera tveim númerum stærri en áður, ef ég kem þá fótunum yfirleitt í þá, og skrefbótin á sokkabuxunum sígur allt of oft niður undir hné.

En ég hef einnig lært að það skiptir engu máli hvað gerist, eða hversu DIMMT virðist yfir öllu í dag. Lífið heldur áfram og á morgun kemur betri dagur.

Ég hef lært, að það segir mikið til um manneskjuna hvernig hún bregst við þessum þremur hlutum:
1. Rigningardegi
2. Týndum farangri
3. Flæktu jólatrésskrauti
 
Ég hef lært, að óháð því hvernig samband okkar er við foreldra okkar, komum við til með að sakna þeirra, þegar þau eru horfin á braut.

Ég hef lært, að það að verða sér úti um peninga og hluti, er ekki það sama og að skapa sér líf !!

Ég hef lært, að af og til býður lífið okkur upp á annað tækifæri.

Ég hef lært, að maður getur ekki farið í gegnum lífið með hornabolta-hanska á báðum höndum. Öðru hvoru verður maður líka að gefa boltann til baka.
Ég hef lært, að þegar ég ákveð eitthvað beint út frá hjartanu, þá hef ég yfirleitt hitt á hina einu réttu ákvörðun.

Ég hef lært, að þó að ég sé sár, þurfi ég ekki að særa aðra.

Ég hef lært, að á hverjum degi eigi maður að rétta öðrum höndina.
Allir þurfa hlýjar hugsanir og vinalegt klapp á axlirnar.
Ég hef lært, að ég er alltaf að læra eitthvað nýtt.

Ég hef lært, að það sem þú segir og gerir vill gleymast, en fólk gleymir ekki hvernig þú lætur því líða.

Hafnfirðingur tók sér far með leigubíl frá Reykjavík til Hafnarfjarðar. Leigubílstjórinn reyndi að koma á vitrænum samræðum og spurði: ,,Veistu hver er ekki bróðir minn, ekki systir mín en samt barn foreldra minna?"
Hafnfirðingurinn hugsaði sig lengi um en svaraði síðan neitandi.
,,Nú, auðvitað ég sjálfur!" skríkti leigubílstjórinn og Hafnfirðingurinn kinkaði kolli og klóraði sér.

Þegar hann kom heim í Hafnarfjörð spurði hann konuna sína sömu spurningar:
,,Heyrðu, Dúna mín, veistu hver er ekki bróðir minn, ekki systir mín en samt barn foreldra minna?"
,,Nei, Siddi, vinur. Það veit ég ekki, hver er það?" svaraði eiginkonan áhugasöm.
,,Það er einhver leigubílstjóri í Reykjavík," sagði þá Hafnfirðingurinn, kinkaði kolli og klóraði sér!

Já Vilhelm orðin 16 ára til hamingju með afmælið í dag Villi okkar .........

Já það er eða finnst mér voða stutt síðan ég var bara barn 17 ára og að verða mamma .....

Að hugsa sér svo 3 fébrúar 1993 leit í ljós stór og mikill strákur 17 merkur og 55 ......

Og heldur hann áfram að stæka komin í að verða 190 á hæð en ég get að vísu sagt það að hafa

Átt foreldra sem stóðu eins og steinn við hlíð mér á þessum tíma og að vísu gera en hefði ég ekki geta gert þetta nema hafa þau hjá mér man það svo vel en í dag hvað þetta voru góðir tímar en aðrir tímar í dag hjá svona er þetta ......................en ég fór og verslaði afmælis gjöfina

Handa Villa í morgun skellti í ný gleraugu handa stráknum og svaka flótta andlitslínu og hárgel og geggjaða peysu bara peysan var á 14 þúsund enda verður maður nú bara 16 ára einu sinni ekki satt......Villi var sko búin að sjá peysuna  og búin að biðja um hana en mamma sagði bara alltaf nei varð nú að fá smá hjálp frá hönum um hvað hann vildi nú fá í afmælis gjöf  en hann er ekkert smá glaður með þetta sem er bara gott enda þarf ekki mikið til að gleðja þessa elsku en Villi minn mundu að við elskum þig og vonandi áttu góðan afmælisdag 

Já helgin búin skrapp á vélsmiðjuna um helgin að vísu edrú dugnaður þar á ferð það var bara allt í lægi ekki meira en það.............var að vinna alla helgina ekkert svaka mikið að gera en sunnudagurinn var þokkalegur ................ég fór svo með Dísu vínkonu í bíó að sjá myndina sólskinsdrengurinn við fórum kl:18 og var það æðisleg mynd mæli með henni fyrir alla sem vilja kinna sér eitthvað um einhverfu ......................

 Sólskinsdrengurinn segir sögu Margrétar, sem hefur reynt allt til að koma syni sínum til hjálpar. Keli er ellefu ára og með hæsta stig einhverfu. Þó Margrét eygi ekki mikla von fyrir hönd Kela brenna á henni margar spurningar um það dularfulla og flókna ástand sem einhverfa er. Hún heldur m.a. til Bandaríkjanna, þar sem hún ráðfærir sig við vísindamenn á sviði einhverfu og kynnir sér ólíkar meðferðir við henni. Jafnfram hittir hún foreldra einhverfra barna sem eiga sama baráttumál og hún; að brjóta niður múrinn milli barnanna og umheimsins. Þessi vegferð verður lengri og afdrifaríkari en hún ætlaði í upphafi. Í ferðinni kveiknar von um að hægt sé að hjálpa syni hennar meira en hún hafði áður talið. Ef til vill er hægt að brjóta niður einhverfumúrinn og kynnast einstaklingnum sjálfum?
mæli með þessari fyrir alla sem vilja fræðast um einhverfu ..................